Energia, wartości odżywcze, witaminy i minerały w pierogi ruskie i ponad 65 000 produktów spożywczych. Zapisz pierogi ruskie do swojego menu za darmo. Dieta.pl. Jak odżywiać się zdrowo. Jaka dieta jest dla Ciebie najlepsza, jaką wybrać i stracić zbędne kilogramy. Sprawdź: dieta, forum. Średni indeks glikemiczny mieści się w przedziale od 55 do 70. Określa żywność, po której następuje łagodny wzrost stężenia glukozy we krwi. Produkty o średnim indeksie glikemicznym nie zagrażają diabetykom, oczywiście o ile są spożywane w umiarkowanych ilościach. Rozwałkowujemy ciasto na pierogi. Formułujemy normalnej wielkości pierogi i dodajemy do środka przygotowany farsz. W garnku lub wysokiej patelni rozgrzewamy olej. Do rozgrzanego oleju wrzucamy przygotowane pierogi. Czekamy chwilę i wykładamy na jednorazowy papier kuchenny żeby odsączyć od tuszcz. Indeks glikemiczny a ładunek glikemiczny. Indeks glikemiczny to czas wchłaniania się cukru do krwi. IG dzieli się na 3 grupy o niskim, średnim oraz wysokim. Wysokie IG sprawia, że cukier z pożywienia jest szybciej wchłaniany, co powoduje szybki wzrost stężenia glukozy we krwi, ale także szybki jego spadek. PIEROGI RUSKIE – PRZEPIS – moje ukochane, tradycyjne, domowe pierogi ruskie. Ja przygotowuje zawsze pierogi z ciastem bez jajek, takie mi bardziej smakują i ciasto jest idealnie sprężyste i delikatne (możecie to zobaczyć na filmie). Przepis przygotowałam w formie filmowej, żeby każdy (nawet bardzo początkujący) mógł przygotować Indeks glikemiczny to system rankingowy, który mierzy, jak szybko węglowodany w żywności są rozkładane i wchłaniane do krwioobiegu, powodując wzrost poziomu cukru we krwi. Skala mieści się w przedziale od 0 do 100, przy czym czysta glukoza ma IG równy 100. Pokarmy o niskim IG (mniej niż 55) wchłaniają się wolniej i powodują Można przypuszczać, że najniższy indeks glikemiczny mają warzywa i owoce, zaś najwyższy pieczywo i słodycze. Jednak nie jest to regułą. Dlatego też planując dania dla osób chorych, należy zawsze sprawdzać indeks glikemiczny danych produktów. Dla przykładu brzoskwinia ma taki sam indeks glikemiczny jak gotowany ryż. Nazwa Wartość Poziom Indeks glikemiczny 30 Ładunek glikemiczny 0.8 Indeks glikemiczny (IG) Pomidory wynosi 30, co klasyfikuje go jako produkt o niskim IG. Ładunek glikemiczny (ŁG) Pomidory wynosi 0.8, co klasyfikuje go jako żywność o niskim ŁG. Fakty żywieniowe Kalorie (kcal) 18 Węglowodany (g) 3.89 Błonnik pokarmowy (g) 1.2 Białka (g) 0.88 Tłuszcze (g) 0.2 … Pomidory Read More » Pierogi ruskie indeks glikemiczny. Indeks glikemiczny pierogów ruskich będzie różnił się w zależności od użytych składników, jednakże należy przyjąć, że pierogi ruskie mają wysoki indeks glikemiczny, czyli mają wartość IG większą niż 70. Pierogi ukraińskie a ruskie VcCk5. Sposób odżywiania osób chorych na cukrzycę typu 1 praktycznie nie odbiega od zasad racjonalnego żywienia osób zdrowych. Podstawową zasadą diety jest ograniczenie spożycia łatwo przyswajalnych węglowodanów, to one bowiem mają największy wpływ na wartość glikemii poposiłkowej. Z tego powodu chorzy na cukrzycę powinni zwracać uwagę zarówno na ilość, jak i na jakość spożywanych węglowodanów w całej diecie i poszczególnych posiłkach. W planowaniu posiłków pomocne są wymienniki węglowodanowe (WW), białkowo-tłuszczowe (WBT), a także znajomość wartości indeksu glikemicznego (IG) poszczególnych produktów. Fot. glikemiczny (określany skrótem IG) jest wskaźnikiem, który określa tempo wzrostu stężenia glukozy we krwi po spożyciu danego produktu lub potrawy. Wskaźnik ten umożliwia wybór właściwych węglowodanów, klasyfikując produkty spożywcze na podstawie ich wpływu na glikemię oraz czasu pojawienia się zmian. Wysoki IG mają te produkty węglowodanowe, które są szybko trawione i przetwarzane na cukry proste oraz są szybko wchłaniane. Natomiast niskim IG odznaczają się produkty zawierające węglowodany, które są powoli trawione i wchłaniane, powodując stopniowe zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Im wyższy IG danego produktu lub posiłku, tym większe jest stężenie glukozy we krwi po jego spożyciu. Dieta obfitująca w produkty o wysokim IG może być związana z gorszym wyrównaniem metabolicznym cukrzycy. Dlatego też PTD zaleca uwzględnienie w diecie chorych na cukrzycę wskaźnika IG produktów i potraw, co w efekcie korzystnie może wpływać na kontrolę glikemii. Dodatkowo, w przypadku chorych na cukrzycę typu 1, dieta obfitująca w produkty o niskim IG może zmniejszyć częstotliwość występowania epizodów hiperglikemii oraz hipoglikemii. Zatem dieta oparta na produktach o niskim IG korzystnie wpływa na stan zdrowia, zarówno osób zdrowych, jak i chorych na cukrzycę, niezależnie od typu, co potwierdza wiele badań. Potrawy mączne, takie jak pierogi, kluski śląskie, naleśniki, pyzy czy placki ziemniaczane, należą do potraw odznaczających się wysokim IG, a co za tym idzie wpływają na szybkie zwiększenie stężenia glukozy we krwi po ich spożyciu a więc nie są korzystne dla chorych na cukrzycę. Wysoki IG potraw mącznych to efekt nie tylko zawartości łatwo przyswajalnych węglowodanów. Na jego wartość wpływa również wiele innych czynników związanych z właściwościami samego produktu czy posiłku, a także procesu produkcji czy sposobu przygotowywania potraw. Po pierwsze, pierogi czy kluski przygotowane są zazwyczaj z białej mąki pszennej (typ 500–600), a więc z mąki wysoko przetworzonej. Każde mielenie, rozdrabnianie i oczyszczanie ziarna doprowadza do zniszczenia struktury skrobi oraz zmniejszenia wielkości jej cząsteczek. W efekcie skrobia staje się bardziej podatna na działanie enzymów trawiennych, a więc zostaje szybko strawiona, co w konsekwencji spowoduje szybkie zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Zatem mąka wysoko oczyszczona jest szybciej trawiona i ma większy IG niż mąka pełnoziarnista. Po drugie, kolejnym czynnikiem wpływającym na wyższy IG jest rodzaj skrobi zawartej w białej mące pszennej. Skrobia składa się z dwóch głównych składników (wielocukrów) – amylozy i amylopektyny. Produkty, które zawierają dużo amylopektyny a mało amylozy, mają wysoki IG. Ten rodzaj skrobi występuje w mące pszennej oraz w ziemniakach. Amylopektyna jest znacznie szybciej i łatwiej trawiona niż amyloza, która zawiera powiązane ze sobą pierścienie glukozy, co utrudnia trawienie. Dlatego też produkty zawierające duże ilości amylozy cechują się niskim IG. Po trzecie, potrawy mączne, jak pierogi czy kluski, przygotowywane z oczyszczonej mąki pszennej, podlegają obróbce cieplnej, a więc gotowaniu w wodzie. Jest to kolejny czynnik wpływający na wyższy IG. Podczas gotowania zachodzi proces żelifikacji skrobi (rozmiękczania), czyli zwiększa się podatność jej struktury na trawienie przez enzymy, co sprzyja szybkiemu wzrostowi glikemii. Przykładem mogą też być rozgotowane ziemniaki i ryż. Dodatkowo potrawy mączne oprócz wysokiego IG należą także do potraw kalorycznych. Szczególnie, gdy potrawom tym towarzyszą zawiesiste, tłuste sosy, czy też sama obróbka kulinarna, jak smażenie (np. placki ziemniaczane). Zbyt duża zawartość tłuszczu nie jest korzystna dla chorego na cukrzycę. Tłuszcz może mieć wpływ na odroczony w czasie wzrost wartości glikemii, ponieważ spowalnia wchłanianie węglowodanów. Czy to oznacza, że w diecie chorego na cukrzycę potrawy mączne są zakazane? Niekoniecznie. Potrawy tego typu powinny być jednak spożywane tylko okazjonalnie. Nie oznacza to, że pacjent musi wykluczyć je ze swojego jadłospisu na zawsze. Najlepiej, aby pierogi, kluski czy inne potrawy mączne były przygotowywane z pełnoziarnistej mąki. Jeśli nie ma takiej możliwości, tego typu potrawom zawsze powinny towarzyszyć surówki. Dzięki temu, że warzywa bogate są w błonnik pokarmowy, następuje zmniejszenie IG całego posiłku. Błonnik, zwłaszcza frakcja rozpuszczalna w wodzie, wpływa na glikemię poprzez zwolnienie opróżniania żołądka. Dodatkowo błonnik utrudnia i wydłuża w czasie wchłanianie produktów trawienia, co w efekcie powoduje mniejszy i wolniejszy wzrost glikemii poposiłkowej. Poza tym dieta obfitująca w błonnik nie tylko zmniejsza glikemię poposiłkową, ale również zmniejsza stężenie hemoglobiny glikowanej HbA1c. Podsumowując, chorzy na cukrzycę powinni ograniczać produkty zawierające łatwo przyswajalne węglowodany oraz mające wysoki IG, a w przypadku spożycia tego typu potraw powinni łączyć je z odpowiednią ilością błonnika, zwłaszcza surowych warzyw; godna polecenia jest też surówka z kiszonej kapusty. W tabeli przedstawiono wartość energetyczną, białko, tłuszcze, węglowodany, błonnik oraz obliczone WW i WBT w 100 g potrawy. Tab. Wartość energetyczna potraw PotrawaKcalBiałkoTłuszczeWęglowodanyBłonnikWWWBT kluski kładzione1655,51,332,31,03,20,3 kluski lane932,32,014,30,51,40,3 kluski śląskie1692,63,830,71,430,4 knedle ze śliwkami1622,85,924,31,42,40,6 kopytka1474,20,730,51,630,2 leniwe pierogi24214,613,914,70,31,51,8 naleśniki z twarogiem24210,210,326,90,42,71,3 pierogi ruskie1675,95,024,41,12,40,7 pierogi z mięsem20511,910,116,50,61,61,4 pierogi z twarogiem23911,19,926,10,52,61,3 pierogi z truskawkami2414,111,430,41,731,2 placki ziemniaczane2313,614,521,81,82,21,4 pyzy ziemniaczane2103,76,234,43,03,40,7 pyzy z mięsem2927,914,033,62,63,41,6 Piśmiennictwo: 1. Lange E.: Zastosowanie indeksu glikemicznego w dietoterapii chorób dietozależnych. [W:] Janda E. (red.): Dietoterapia 1. Wyd. SGGW, Warszawa 2009: 215–227 2. Juruć A., Pisarczyk-Wiza D., Wierusz-Wysocka B.: Zalecenia dietetyczne i zachowania żywieniowe u osób z cukrzycą typu 1 – czy mają wpływ na kontrolę metaboliczną. 2014. Diabet. Klin. 2014; 3 (1): 22–30 3. Kunachowicz H., Nadolna I., Iwanow K.: Tabele składu i wartości odżywczej żywności. PZWL, Warszawa 2005 Ile kalorii mają pierogi ruskie? Pierogi ruskie to jedne z najbardziej uwielbianych rodzajów pierogów w Polsce. W zależności od sposobu przygotowania nadają się również dla osób niejedzących mięsa. Są łatwiej strawne niż pierogi z kapustą i grzybami. Wartość odżywcza pierogów ruskich Wartość odżywcza pierogów ruskichIle kalorii mają pierogi ruskie? Pierogi są jednymi z najbardziej odżywczych dań niezawierających mięsa. Posiadają w swoim składzie dużo białka i tłuszczu, dlatego z pewnością nasycają na dłużej. Jednak w większości składają się z węglowodanów, w zależności od użytej do ich wyrobu mąki prostych lub złożonych. Najczęściej używa się zwykłej, białej mąki, co sprawia, że pierogi mają dosyć wysoki indeks glikemiczny. Pierogi są dobrym źródłem potasu, sodu, wapnia, a przede wszystkim fosforu. Jest to pierwiastek, który wraz z witaminą D odpowiada za zdrowe, mocne kości i zęby. Oprócz tego pierogi ruskie dostarczają witamin, między innymi witaminy A, oraz beta-karotenów. Zawierają również sporo witaminy C ze względu na to, że znajduje się w nich cebula. Niestety pierogów nie można zaliczyć do dań niskokalorycznych. Jeden pieróg to 87 kalorii, zatem pięć pierogów, czyli średnia porcja dla jednej osoby to blisko 500 kalorii. Dorosłe osoby zwykle potrzebują większej porcji, by się najeść. Ponadto pierogi przez wysoki indeks glikemiczny powodują odkładanie większej ilości tłuszczu, wzmagają apetyt. Dodatkowo pierogi polewa się często roztopionym masłem lub skwarkami z tłuszczem, lub sosami na przykład sosem wykonanym z serów pleśniowych. Sprawia to, że danie jest średnio o 100 kalorii bardziej energetyczne. Dlatego danie to nie powinno być spożywane zbyt często, a raczej sporadycznie. Osoby dbające o linię i zdrowie powinny przyrządzać pierogi bez dodatku tłuszczu z masła lub skwarków. Ciasto potrzebne do przyrządzenia pierogów warto przygotowywać z mąki pełnoziarnistej. Sprawia ona, że pierogi nie tyle mają mniej kalorii, ile mniejszy indeks glikemiczny. Wobec tego można ich zjeść mniej, by się nasycić na dłuższy czas. Warto sprawdzić: Ile kalorii ma gotowana pierś z kurczaka? Frytki – kalorie Bigos – kalorie Kaszanka – kalorie Sernik – kalorie Sposób odżywiania osób chorych na cukrzycę typu 1 praktycznie nie odbiega od zasad racjonalnego żywienia osób zdrowych. Pierogi, naleśniki, kluski śląskie – czy chory na cukrzycę musi z nich rezygnować? Podstawową zasadą diety jest ograniczenie spożycia łatwo przyswajalnych węglowodanów, to one bowiem mają największy wpływ na wartość glikemii poposiłkowej. Z tego powodu chorzy na cukrzycę powinni zwracać uwagę zarówno na ilość, jak i na jakość spożywanych węglowodanów w całej diecie i poszczególnych posiłkach. W planowaniu posiłków pomocne są wymienniki węglowodanowe (WW), białkowo-tłuszczowe (WBT), a także znajomość wartości indeksu glikemicznego (IG) poszczególnych produktów. Indeks glikemiczny (określany skrótem IG) jest wskaźnikiem, który określa tempo wzrostu stężenia glukozy we krwi po spożyciu danego produktu lub potrawy. Wskaźnik ten umożliwia wybór właściwych węglowodanów, klasyfikując produkty spożywcze na podstawie ich wpływu na glikemię oraz czasu pojawienia się zmian. Wysoki IG mają te produkty węglowodanowe, które są szybko trawione i przetwarzane na cukry proste oraz są szybko wchłaniane. Natomiast niskim IG odznaczają się produkty zawierające węglowodany, które są powoli trawione i wchłaniane, powodując stopniowe zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Im wyższy IG danego produktu lub posiłku, tym większe jest stężenie glukozy we krwi po jego obfitująca w produkty o wysokim IG może być związana z gorszym wyrównaniem metabolicznym cukrzycy. Dlatego też PTD zaleca uwzględnienie w diecie chorych na cukrzycę wskaźnika IG produktów i potraw, co w efekcie korzystnie może wpływać na kontrolę glikemii. Dodatkowo, w przypadku chorych na cukrzycę typu 1, dieta obfitująca w produkty o niskim IG może zmniejszyć częstotliwość występowania epizodów hiperglikemii oraz hipoglikemii. Zatem dieta oparta na produktach o niskim IG korzystnie wpływa na stan zdrowia, zarówno osób zdrowych, jak i chorych na cukrzycę, niezależnie od typu, co potwierdza wiele badań. Potrawy mączne, takie jak pierogi, kluski śląskie, naleśniki, pyzy czy placki ziemniaczane, należą do potraw odznaczających się wysokim IG, a co za tym idzie wpływają na szybkie zwiększenie stężenia glukozy we krwi po ich spożyciu a więc nie są korzystne dla chorych na cukrzycę. Wysoki IG potraw mącznych to efekt nie tylko zawartości łatwo przyswajalnych węglowodanów. Na jego wartość wpływa również wiele innych czynników związanych z właściwościami samego produktu czy posiłku, a także procesu produkcji czy sposobu przygotowywania potraw. Po pierwsze, pierogi czy kluski przygotowane są zazwyczaj z białej mąki pszennej (typ 500–600), a więc z mąki wysoko przetworzonej. Każde mielenie, rozdrabnianie i oczyszczanie ziarna doprowadza do zniszczenia struktury skrobi oraz zmniejszenia wielkości jej cząsteczek. W efekcie skrobia staje się bardziej podatna na działanie enzymów trawiennych, a więc zostaje szybko strawiona, co w konsekwencji spowoduje szybkie zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Zatem mąka wysoko oczyszczona jest szybciej trawiona i ma większy IG niż mąka pełnoziarnista. Po drugie, kolejnym czynnikiem wpływającym na wyższy IG jest rodzaj skrobi zawartej w białej mące pszennej. Skrobia składa się z dwóch głównych składników (wielocukrów) – amylozy i amylopektyny. Produkty, które zawierają dużo amylopektyny a mało amylozy, mają wysoki IG. Ten rodzaj skrobi występuje w mące pszennej oraz w ziemniakach. Amylopektyna jest znacznie szybciej i łatwiej trawiona niż amyloza, która zawiera powiązane ze sobą pierścienie glukozy, co utrudnia trawienie. Dlatego też produkty zawierające duże ilości amylozy cechują się niskim IG. Po trzecie, potrawy mączne, jak pierogi czy kluski, przygotowywane z oczyszczonej mąki pszennej, podlegają obróbce cieplnej, a więc gotowaniu w wodzie. Jest to kolejny czynnik wpływający na wyższy IG. Podczas gotowania zachodzi proces żelifikacji skrobi (rozmiękczania), czyli zwiększa się podatność jej struktury na trawienie przez enzymy, co sprzyja szybkiemu wzrostowi glikemii. Przykładem mogą też być rozgotowane ziemniaki i ryż. Dodatkowo potrawy mączne oprócz wysokiego IG należą także do potraw kalorycznych. Szczególnie, gdy potrawom tym towarzyszą zawiesiste, tłuste sosy, czy też sama obróbka kulinarna, jak smażenie (np. placki ziemniaczane). Zbyt duża zawartość tłuszczu nie jest korzystna dla chorego na cukrzycę. Tłuszcz może mieć wpływ na odroczony w czasie wzrost wartości glikemii, ponieważ spowalnia wchłanianie węglowodanów. Pierogi, naleśniki, kluski śląskie – czy chory na cukrzycę musi z nich rezygnować? Niekoniecznie. Potrawy tego typu powinny być jednak spożywane tylko okazjonalnie. Nie oznacza to, że pacjent musi wykluczyć je ze swojego jadłospisu na zawsze. Najlepiej, aby pierogi, kluski czy inne potrawy mączne były przygotowywane z pełnoziarnistej mąki. Jeśli nie ma takiej możliwości, tego typu potrawom zawsze powinny towarzyszyć surówki. Dzięki temu, że warzywa bogate są w błonnik pokarmowy, następuje zmniejszenie IG całego posiłku. Błonnik, zwłaszcza frakcja rozpuszczalna w wodzie, wpływa na glikemię poprzez zwolnienie opróżniania żołądka. Dodatkowo błonnik utrudnia i wydłuża w czasie wchłanianie produktów trawienia, co w efekcie powoduje mniejszy i wolniejszy wzrost glikemii poposiłkowej. Poza tym dieta obfitująca w błonnik nie tylko zmniejsza glikemię poposiłkową, ale również zmniejsza stężenie hemoglobiny glikowanej HbA1c. Podsumowując, chorzy na cukrzycę powinni ograniczać produkty zawierające łatwo przyswajalne węglowodany oraz mające wysoki IG, a w przypadku spożycia tego typu potraw powinni łączyć je z odpowiednią ilością błonnika, zwłaszcza surowych warzyw; godna polecenia jest też surówka z kiszonej kapusty. W tabeli przedstawiono wartość energetyczną, białko, tłuszcze, węglowodany, błonnik oraz obliczone WW i WBT w 100 g potrawy. Tab. Wartość energetyczna potraw Potrawa Kcal Białko Tłuszcze Węglowodany Błonnik WW WBT kluski kładzione 165 5,5 1,3 32,3 1,0 3,2 0,3 kluski lane 93 2,3 2,0 14,3 0,5 1,4 0,3 kluski śląskie 169 2,6 3,8 30,7 1,4 3 0,4 knedle ze śliwkami 162 2,8 5,9 24,3 1,4 2,4 0,6 kopytka 147 4,2 0,7 30,5 1,6 3 0,2 leniwe pierogi 242 14,6 13,9 14,7 0,3 1,5 1,8 naleśniki z twarogiem 242 10,2 10,3 26,9 0,4 2,7 1,3 pierogi ruskie 167 5,9 5,0 24,4 1,1 2,4 0,7 pierogi z mięsem 205 11,9 10,1 16,5 0,6 1,6 1,4 pierogi z twarogiem 239 11,1 9,9 26,1 0,5 2,6 1,3 pierogi z truskawkami 241 4,1 11,4 30,4 1,7 3 1,2 placki ziemniaczane 231 3,6 14,5 21,8 1,8 2,2 1,4 pyzy ziemniaczane 210 3,7 6,2 34,4 3,0 3,4 0,7 pyzy z mięsem 292 7,9 14,0 33,6 2,6 3,4 1,6 Dieta cukrzycowadieta cukrzykaindeks glikemicznypotrawy maczne w cukrzycy